ΠΟΙΗΣΗ

ΕΛΥΤΗΣ

ΘΑΝΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Ποτέ δεν θα μάθεις τι ήσουν για μένα και ας ήσουν ένας ήλιος στο δρόμο μου.. 

 Ποτέ δεν θα μάθεις πως ήσουν το τραγούδι και ας τραγούδαγα μόνο για σένα.. 

 Ποτέ δεν θα μάθεις πως πίσω από τα δάκρυά μου κρυβόταν η ελπίδα και ας ήσουν εσύ το δάκρυ μου.. 

 Μια άφθαστη ελπίδα, η ηλιαχτίδα στην καταιγίδα της ζωής μου.. 

 Δεν θα το μάθεις μπορεί να ήσουν ότι πιο όμορφο  αγάπησα, μα θα κρύψω τα λόγια μου πίσω από τα χείλη και δεν θα το μάθεις.. 

 Κι αν οι λέξεις, χωρίς να το θέλω ξεφύγουν, θα τις ψιθυρίσω τόσο σιγά που δεν θα τις ακούσεις, θα ξέρεις πως για μένα ήσουν μια απλή γνωριμία κι ας ήσουν για μένα η ζωή μου..       

 Κάποτε θα ήθελα να μιλήσω γι' αυτή τη σκιά που μας ακολουθεί μες στην ομίχλη, αλλά μου είναι απαγορευμένο να πω το τέλος μιας ιστορίας που δεν άρχισε ποτέ..